
Evet 2 hafta su gibi akıp geçti ve ben nihayet evimdeyim. Çok özlemişim evimin her köşesini, içimdeki kıpırtıyla kucaklaştım eşimle yuvamla kısa bir ayrılıktı ama başkaydı bu defa. Burnumda tüttü derlerya aynen öyle oldu işte eşimde evimde burnumda tüttü 2 hafta boyunca. Aile olmak ne demek bir kez daha anladım bu kısa ayrılıkta :)
İki parça eşyan neredeyse orasıymış meğerse yuvan ana baba ocağından çoktan kuş olup uçmuşum ben. Sadece arada bir kısa bir göç ediyorum artık oraya. Ayaklarımın yere bastığı yer eşimin olduğu yermiş meğer. Bu öyle güzel bir duygu ki...
Öyle böyle 2 hafta geçti dediğim gibi yeniden evimdeyim. Vakit buldukça blogumla ilgileneceğim. Yarında hıdırellez :) güzel dileklerinizi, niyetlerinizi istemeyi unutmayın bu akşam gün batmadan önce :) Güllerin dallarına, akarsulara gönlünüzden geçenleri yazdığınız kağıtları asın, atın. Bütün dileklerinizi gerçek olması dileğiyle. Sevgiler...